Giraud przybył na Königstein w maju 1940 jako jeniec wojenny i osadzony został w oflagu IV B. We wrześniu 1940 r. zaczął przygotowywać swoją ucieczkę. W tym celu zorganizował sobie cywilne ubranie, niemieckie pieniądze oraz aktualny rozkład jazdy pociągów. Przy wsparciu dwóch wtajemniczonych pomocników uplótł ze sznurków, którymi przewiązywane były przysyłane do jeńców paczki linę, którą wzmocnił dodatkowo kablami telefonicznymi. Przy pomocy kodu, który przekazali żonie Giraud, zwolnieni do domu generałowie, plan ucieczki opracowywany był równolegle we Francji. 17 kwietnia 1942 r. dwaj współwięźniowie pomogli spuścić się Henriemu Giraud po linie, przerzuconej przez otwór strzelniczy, po czym generał przedostał się pieszo do Bad Schandau. Tam czekał na niego kolejny pomocnik ze sfałszowanym dokumentem tożsamości. Drogę przez Niemcy Giraud pokonał pociągiem i po sześciu dniach dotarł do neutralnej Szwajcarii.