Daleko wysunięta luneta powstała na przełomie 1755/56 roku, jako pierwszy element niższych fortyfikacji. W razie wojny można było na niej ustawić działa do płaskotorowego ostrzału flankowego. W 1816 r. dobudowano budynek, służący jako prochownia podręczna, zaopatrująca armaty w proch strzelniczy. Ponadto wzniesiony został, prowadzący przez wał i zabezpieczony przed ostrzałem, łącznik.