Skarbiec, przeznaczony do przechowywania zasobów pieniężnych Saksońskiego Ministerstwa Finansów, powstał na przełomie 1854/55. Budynkowi nadano formę odpornej na ostrzał prochowni, z masywnym sklepieniem i ścianami o grubości 1,80 m. Wejście do skarbca zabezpieczały podwójne drzwi. W podłodze parteru znajdują się cztery włazy, przez które beczki z pieniędzmi trafiały do piwnicy.[nbsp] Dla ułatwienia przemieszczania beczek zamontowano w podłodze, zachowane do dzisiaj, szyny. W 1866, w czasie wojny prusko-austriackiej, w skarbcu przetrzymywana była część saksońskich dóbr państwowych oraz ważne zbiory archiwalne.