Te prawdopodobnie najstarsze zachowane w Niemczech koszary powstały w latach 1589/90. Długi na 112 metrów budynek był pierwotnie jednopiętrowy i posiadał 64 równej wielkości pomieszczenia ze stropami sklepieniowymi. W skład jednego mieszkania, zajmowanego przez żołnierza z rodziną, wchodziły dwa pomieszczenia. Z powodu obniżającego się terenu, tylko zachodnia część budynku jest podpiwniczona. W latach 1715/16 Matthäus Daniel Pöppelmann otrzymał zlecenie podwyższenia budynku, przez dobudowanie piętra. W wyniku tej przebudowy powstało długie pomieszczenie, w którym, podczas gorszej pogody, odbywały się apele.